شيوه بارگيري طيور و ارسال به كشتارگاه

شيوه 
بارگيري طيور و ارسال به كشتارگاه بها گله هاي مرغ گوشتي فقط آن گاه از كشتار و رتبه بندي مي تواند آناليز شود . به چنگ آوردن ، حمل و كشتار طيور، خصوصا" زماني با رئيس ضعيف انجام شود باعث به كاهش كيفيت جنازه مي شود . تصاحب كردن و حمل پرنده مضاعف استرس زاست . مي بايست تا حد امكان در حداقل دوران و بهترين شرايط انجام پذيرد .به چنگ آوردن و انتقال طيور بايد در آرامش كامل چهره گرفته تا استرس كمتري به آن‌ها وارد شود . فيض اين عمل كاهش درصد حذف و تلفات در كشتارگاه مي باشد . 
مسئوليت مي بايست في مابين مرغدار و كشتارگر تقسيم شود . مرغدار بايد وزن و تعداد مرغ ارسالي به كشتارگاه را به اعتنا بداند، برهه زماني دوران گرسنه نگه داشتن طيور را قبل از كشتار رعايت كند و همچنين در روش توده آوري مرغ محاسبه بي نقص داشته باشد . 
مسئولين كشتارگاه نيز براي حمل مرغ مكلف به محافظت رعايت بهداشت قفس ها و ماشين ارسالي به مرغداري مي‌باشند . 
چك بركيفيت حمل طيور به كشتارگاه بر مبنا تعداد مرغ باطن هر قفس، حمل مرغ متناسب با وزن آن ، دماي محيط ، فاصله تا كشتارگاه ، زمانبندي دقيق براي وصال به موقع به كشتارگاه و به دست‌كم رساندن برهه زماني توقع تا كشتار مي باشد . 
نمونه 
زير يك برنامه استاندارد ارسال مرغ به كشتارگاه را نشان مي دهد: ▪ مقطع بازه زماني سواي آب و دان ماندن طيور گذشته از ارسال به كشتارگاه ۴ تا ۵ ساعت . 
▪ بازه زماني حتمي جهت انتقال طيور به كشتارگاه ۱ تا ۴ ساعت . 
▪ بازه زماني انتظار در كشتارگاه ۱ تا ۲ ساعت . 
بطور متوسط فاصله هنگامي قطع دان و كشتار ۸ تا ۱۲ ساعت است . دستكم برهه زماني حتمي براي اين‌كه آلودگي ناشي از مدفوع و غذاي باقيمانده در چينه دان را در كشتارگاه به دستكم برسانيم ۸ ساعت مي باشد . توقع طيور در كشتارگاه به ازاء هر ساعت ،۲/۰ درصد از وزن آنها را كاهش داده ( در دماي نرمال ) و تأخير اكثر منجر دهيدراتاسيون و دفع آب توسط مدفوع مي گردد . 
● 
بازه گرسنه ماندن طيور گذشته از كشتار دان بايستي دست كم ۴ ساعت قبلي از ارسال طيور به كشتارگاه انقطاع شود و بهتر مي باشد آب تا آغاز گرفتن طيور در اختيار آنان باشد . در برخي مواقع طيور از باقي‌مانده مواد غذايي در بستر استفاده مي كنند، لذا خوب تر هست در اين مسافت هنگامي چراغها خاموش باشند . 
● 
به چنگ آوردن طيور بارگيري بايستي بر مبنا ظرفيت اتومبيل حمل مرغ و سرعت خطوط كشتار تهيه شود . در آب وهواي معتدل گنجايش بارگيري حداكثر ۵۰ كيلوگرم درمتر مربع و در آب و هواي گرم گنجايش بارگيري حداكثر ۴۰ كيلوگرم در متر مربع توصيه مي شود . 
▪ بارگيري مي بايست به نحوي انجام شود كه دست‌كم استرس و صدمه را به طيور وارد سازد . استعمال از روپوش و چكمه براي كارگران هنگام بارگيري الزامي مي‌باشد . هنگام تصاحب كردن طيور بايد اعتنا حتمي به عمل آيد تا از خفگي و صدمات وارده به بال ، پا و پوست دوري شود، براي مرغهاي سنگين وزن و مواقعي كه مسافت تا كشتارگاه مضاعف مي‌باشد بايد توجه بيشتري اعمال شود . 
▪ هنگام به دست آوردن و بارگيري طيور تمام وسايلي را كه ممكن مي باشد موجب جراحت آنان شود مي بايست از تالار بيرون گردد . 
▪ طيور مي بايست از حيطه پاها گرفته شوند و حداكثر سه مرغ را مي بايست در يك دست گرفت ( متناسب با وزنشان) و زمان حمل را كوتاه كرد . 
▪ مرغهاي سنگين وزن با دو پا گرفته شوند و يك دست پايين سينه آنان قرار گيرد . بايد طيور به آرامي و به توجه داخل قفس قرار داده شوند . 
▪ خوبتر ميباشد به دست آوردن آنها در ظلمات انجام گيرد زيرا مرغ آرامتر بوده و احتمال خفگي و ضايعات پوستي و بدني در آنها كمتر مي شود . گله اي كه بيمار باشد مقاومت كمتري نسبت به تصاحب كردن نشان مي دهد . 
▪ در ساعت‌ها گرم روز كه گرما به بيشترين حد خود رسيده مي باشد از بارگيري مرغ اجتناب شود و در سالنهايي كه داراي سيستم گشوده مي باشند خوب تر هست در قسمت محل ورود تالار پرده اي آبي رنگ رنگ معلق نمود . 
▪ براي خودداري از خفگي طيور در اثر روي نيز ريختن مي توان از توري هاي قابل حمل براي تقسيم بندي سالن به كارگيري نمود . 
▪ در هواي گرم از قراردادن خودرو دربردارنده طيور پايين فروغ و روشنايي مستقيم خورشيد اجتناب شود و در فيس امكان براي قليل كردن دماي درون خودرو از سيستم تهويه استعمال كرد . 
▪ در هواي سرد خوبتر هست دو طرف اتومبيل حمل طيور در مدت حمل به كشتارگاه با برزنت پوشيده شود تا طيور در معرض هواي سرد قرار نگيرند . 
▪ در كشتارگاه هم محل قابل قبولي براي توقف ماشين در نظر گرفته شود تا در معرض نوروروشنايي مستقيم آفتاب قرار نگرفته و رطوبت و تهويه كافي داشته باشند . 
● 
كار آوري طيور در كشتارگاه ▪ 
راندمان لاشه تعيين ظريف وزن جنازه ، نسبت سينه و ران فرمان مشكلي مي باشد زيرا بازده محصول آخري در كشتارگاه با عوامل مختلفي مانند مدير مرغداري ، نحوه تغذيه در بازه رشد ، نژاد و چگونگي حمل و نقل طيور به كشتارگاه و . . . رابطه بدون واسطه دارد . علاوه بر اين كارداران راندمان جنازه به نحوه سعي كشتارگاه هم بستگي دارد .بنابراين براي انتخاب تلاش هر گله بهتر است آن را با گله هاي ديگر در به عبارتي كشتارگاه مقايسه نمود . موردها پايين نشان دهنده ضايعات و آلايش طيور نسبت به وزن زنده آنها در كشتارگاه ميباشد . 
▪ 
خون %۴ ▪ 
مالامال % ۲/۶ ▪ 
پا %۵/۴ ▪ 
سر %۳ ▪ 
امعاء و احشاء %۵/۹ – ۵/۸ ▪ 
گردن %۲ ▪ 
پوست گردن %۵/۱ ▪ 
كبد %۱/۲ ▪ 
قلب % ۶/۰ ▪ 
سنگدان % ۲/۱
نوشته شده توسط علي پور | ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۲۰:۲۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |